เสียมาเยอะกับอาหารสุด overprice นอกบ้าน
.
ข้อดีของอาหารตามร้านคือ ด้วยการที่มันทำมาเลี้ยงคนจำนวนมาก ไม่ใช่จานเดี่ยวๆ การใช้เทคนิคอะไรที่ทำในหอแม่มโคตร disaster (เลอะ เรื่องเยอะทั้งการทำความสะอาดทั้งการเตรียม) อย่างทำหมูกรอบ ทำผัดไฟแดง กงฟิ นึ่งซึ้ง ทำเมนูdeepfried หรือการจะซื้อซอสหรือวัตถุดิบที่ค่อนข้าง specific สำหรับเมนูไม่กี่อย่าง ในปริมาณมากเพื่อประหยัดต้นทุน ยังอยู่ในขอบเขตที่ makesense
.
ผมถือว่านั่นคือคุณค่าที่คาดหวัง
.
แต่ร้านอาหารในกรุงเทพ มันไม่ใช่ว่าอัดเงินแล้วจะได้คุณค่าแบบนั้นกลับไป หลายๆ จานกินไปชวนคิดไปว่าตูทำอร่อยกว่านี้ได้ในราคาถูกกว่านี้
.
.
เสียมาเยอะกับการใช้เวลา 2 ช.ม. เพื่อกับข้าวจานนึง
.
ผมเคยเป็นคนไม่ meal prep เว้ย
“จะซื้อไมโครเวฟไปทำไมในเมื่อเอามาอุ่นในกระทะได้ >> ลามไปหั่นเองสดๆ เจียวเองสดๆ มันสดใหม่กว่า (คิดไปเอง)” แต่ใช้ชีวิตแบบนั้นไปหลายปีเข้าก็ เออ บางทีลองหา short cut ให้ตัวเองดูบ้างมั้ย
บางอย่างใช้เวลา 5 ชม. รวมทำความสะอาด ล้างอุปกรณ์ ได้ความอร่อย 3 แต้ม แต่บางอย่างผมใช้เวลากับมันแค่ 20 นาทีก็ได้ความอร่อยกับสารอาหารไล่ ๆ กัน ก็เริ่มน่าคิดละ
.
.
เสียมาเยอะกับเครื่องครัวเครื่องปรุงเต็มกระบุง ที่ลำบากชิบตอนจะย้ายหอ
ตัวเลือกคืออำนาจ - การมีทั้งวัตถุดิบ เครื่องปรุงตุนไว้เยอะๆ การมีเครื่องครัวเยอะๆ คืออิสระในการจะรังสรรค์เมนูอะไรก็ได้
แต่นั่นแหละ ย้ายหอทีก็ลำบาก
บางอย่างซื้อมา 3 ปียังใช้ไม่หมด
บางอย่างแทบไม่ได้ใช้
บางอย่างพอจะใช้ก็เทอะทะ ทำความสะอาดยาก มีอย่างอื่นที่บรรลุผลเดียวกันแต่ทำตรงนี้ง่ายกว่า
.
ผมเริ่มถึงบางอ้อว่าเซ็ตเครื่องครัวที่ตูใช้หลักๆ อยู่ทุกวันนี้ ยัดใส่กระเป๋าเดินทางซักใบน่าจะได้ แต่ทุกวันนี้คือเยอะล้นจัด จะย้ายไปไหนก็คิดแล้วคิดอีก แล้วยิ่งน่าจะต้องจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จถ้าจะไปต่างจังหวัด/ประเทศด้วย
.
.
optimize เครื่องครัว เครื่องปรุง วัตถุดิบ
เครื่องครัวน้อยชิ้น
เครื่องปรุง เน้น versatile
วัตถุดิบ เวียน แต่เน้น versatile + ราคาถูก
เมนู มี template ของมัน
ของที่ถ้าย้ายหอน่าจะเอามันไปด้วย ส่วนถ้าเป็นวัตถุดิบหรือเครื่องปรุง คงไปซื้อตุนตาม super market
created on: Thu Aug 06 2026